Objawy ataku serca

Uczucie silnego bólu w okolicach mostka promieniuje w górę do szyi, barku lub ramienia. Zdarza się to w sytuacjach, gdy mięsień sercowy potrzebuje zwiększonej dostawy tlenu, np. przy wysiłku fizycznym lub wzburzeniu psychicznym. Dolegliwości ustępują zwykle w ciągu paru minut odpoczynku. W przypadku zawału serca ból jest bardzo dotkliwy i nie ustępujący. Może pojawić się równoczesne uczucie trwogi, aż do śmiertelnego strachu. Tętno może być czasami skrajnie szybkie lub też znacznie zwolnione. Osoby z „przeszłością zawałową” powinny nosić przy sobie leki (pochodne nitrogliceryny), które należy im w razie potrzeby natychmiast podać.

Wszelkie przypadłości sercowe wymagają szybkiej pomocy lekarskiej, gdyż laik nie jest w stanie odróżnić niebezpiecznej choroby od banalnej i niegroźnej dolegliwości. Przed przybyciem lekarza nie należy choremu podawać jedzenia, picia ani żadnych środków przeciwbólowych, które mogą zamazać obraz choroby i utrudnić rozpoznanie.

Jeśli chory jest przytomny trzeba, do czasu zjawienia się lekarza lub pogotowia ratunkowego, przede wszystkim zadbać o zapewnienie mu spokoju.

masaż sercaJeżeli nastąpiła utrata przytomności, należy wykonać masaż serca. Podczas reanimacji chory powinien leżeć na plecach, na twardym nieelastycznym podłożu. Właściwy punkt naciskania znajduje się na środku klatki piersiowej, około trzech palców powyżej dolnego końca mostka. Ucisk wykonuje się za pomocą nadgarstków ułożonych jeden na drugim. Liczba uciśnięć powiną wynosić około 60 na 1 min. Wykonanie masażu serca musi być zsynchronizowane ze sztucznym oddychaniem. Jeżeli w akcji biorą udział dwie osoby, jedna z nich uciska na serce, podczas gdy druga wdmuchuje powietrze do płuc co piąte uciśnięcie mostka. Gdy jedna osoba prowadzi reanimację, musi na przemian wykonywać i masaż serca, i sztuczne oddychanie. Po 15 uciśnięciach mostka przerywa się masaż na chwilę i dwa razy wdmuchuje powietrze do płuc chorego.

W zasadzie masaż serca powinien być wykonywany jedynie przez osoby przeszkolone. Jego właściwego przeprowadzania nie można się nauczyć tylko „z książki”. Do ćwiczeń służą specjalne fantomy. Każdy, niezależnie od swego zawodu, powinien sobie przyswoić technikę masażu serca.

Dzięki niemu możemy przecież uratować komuś życie.

Opublikowano Choroby | Otagowano | Komentowanie nie jest możliwe

Chcesz mieć ładne paznokcie, włosy, zęby?

mlekoJedz produkty z dużą zawartością wapnia.  Potrzebujemy go juz od najmłodszych lat.
Kobiety pomiędzy 21 a 60 rokiem życia powinny przyswajać dziennie nie mniej niż 800 mg wapnia.

Koniecznie pij mleko. Jedna szklanka zawiera 300 mg wapnia, czyli 1/3 codziennej dawki.

Najwięcej jest wapnia w produktach mlecznych. 10 dag sera typu salami zawiera 930 mg wapnia, czyli całkowitą dzienną dawkę potrzebną organizmowi człowieka. W 10 dag sera topionego jest 490 mg wapnia, a 10 dag twarogu zawiera 130 mg. Wapń występuje również w fasoli (10 dag – 163 mg) oraz w białej kapuście (10 dag- 56 mg).

Niedobory wapnia powodują odwapnienie kości, osłabienie, a nawet wypadanie włosów oraz łamanie się paznokci. Sylwetka z wiekiem staje się pochylona, zgarbiona. Aby tego . uniknąć, należy każdego dnia co najmniej:

•    wypić szklankę mleka(może być jeden jogurt),

•    zjeść 15 dag twarogu i 4 plasterki żółtego sera, najlepiej salami,

•    jeśli ktoś nie lubi przetworów mlecznych, powinien zażywać wapno w tabletkach.

Opublikowano Choroby, Kuchnia | Otagowano | Komentowanie nie jest możliwe

Pędzelki do twojej kosmetyczki

pedzelkiSą równie ważne jak róż, cienie i puder Dobre pędzelki „malują same ” – nawet panie niezbyt biegle w sztuce makijażu posługując się nimi osiągną perfekcyjny efekt.

Trzy elementy decydują o jakości pędzelka: trzonek, obsadka i włosie. Trzonek powinien wygodnie leżeć w reku, dlatego przy zakupie należy sprawdzić, czy pasuje do dłoni i czy będziemy mogły posługiwać się nim bez problemów. Drugim istotnym elementem pędzelka jest obsadka, która łączy włosie z trzonkiem. Musi być bardzo ścisła, wówczas włoski nie będą wypadać. Jednak najważniejsze w pędzelku jest włosie. Powinno być odpowiednio miękkie i trwałe.

Nabierają właściwą ilość pudru.
Są niezbędne do rozprowadzenia pudru sypkiego, ale ułatwiają także nakładanie prasowanego. Za ich pomocą nabierzemy go dokładnie tyle, ile naprawdę potrzeba. Choć powszechnie uważa się, że należy używać bardzo grubych, okrągłych pędzli, to lepsze są średnie i lekko zaokrąglone. Są wygodniejsze, ponieważ nie zasłaniają twarzy i nie zasypią policzków nadmiarem  „pudrowej mąki”.

Dokładnie nakładają cienie na powieki.Mają długie, cienkie trzonki i są płaskie (pamiętajmy, by w czasie malowania dotykać powieki właśnie tą płaską powierzchnią, nie zaś krawędzią pędzelka). Zapewniają dokładniejsze wykonanie makijażu niż gąbeczki dołączone do zestawu cieni. Pozwalają na dowolne łączenie kolorów, gdyż resztki sypkiego kosmetyku można łatwo usunąć z włosków, strzepując je lub wycierając w chusteczkę.
Twardym pędzelkiem ze ściętym brzegiem rozprowadza się cienie wokół konturu oka.

Pozwalają starannie nakreślić kontur ust.
Włosie w pędzelkach do ust jest dość sztywne, a trzonki krótsze niż w tych przeznaczonych do nakładania cieni na powieki. Pozwalają więc dokładnie zaznaczyć kontur ust i lepiej rozprowadzić szminkę niż wtedy, gdy posługujemy się sztyftem. Ułatwiają mieszanie pomadek, jeżeli chcemy zastosować np. dwa kolory. Dzięki nim pomadka trzyma się dłużej, gdyż mocniej wcieramy ją w naskórek.

Równomiernie rozprowadzają róż. Razem z pudełeczkiem tego kosmetyku często kupujemy krótki i płaski pędzelek. Niestety, aplikatory tego rodzaju zostawiają na policzkach widoczne ślady: zamiast świetlistej aureoli, mamy na buzi kolorową smugę. Znacznie lepsze są te, które wyglądają jak małe pędzle do pudru, bo dzięki nim róż rozkłada się równomiernie. Należy posługiwać się nimi tak. jak przy pudrowaniu twarzy.

Co zrobić, by długo służyły.
Chrońmy je przed zakurzeniem.
Pędzelki do nakładania szminek i cieni do powiek czyśćmy po każ dym użyciu – możemy umyć je płynem do demakijażu oczu.
Pędzelki do pudru i różu myjmy w letniej wodzie z odrobiną mydła. Osuszmy bez wykręcania w ręczniku, a potem potrząśnijmy.

Opublikowano Kosmetyki | Komentowanie nie jest możliwe

Niebezpieczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych

nosLiczba zachorowań na zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych wzrasta w okresie jesienno–zimowym, wraz z nasilającymi się infekcjami oddechowymi.
Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych może być wywołane przez bakterie lub wirusy. Bakterie powodują gwałtowny przebieg choroby i groźne skutki, wirusy są mniej agresywne.Chorobę wywołują głównie bakterie: meningokoki i hemophillus.

Meningokoki
Badania wykazały, że u sporej liczby osób meningokoki stanowią niegroźną florę bakteryjną gardła i nosa. Nosiciel bakterii jest odporny, ale może zarazić innych. Do zakażenia dochodzi wówczas, gdy nosiciel spotka się z osobą o obniżonej odporności.

Hemophillus
Do zachorowania może też dojść na skutek zarażenia pałeczką hemophillus, która także wywołuje groźne objawy. Hemophillus bytuje w błonach śluzowych gardła i nosa nosicieli.

Jak dochodzi do choroby
Bakteriami można zarazić się od przeziębionego nosiciela tzw. drogą kropelkową: kichnięcie czy kaszel powodują rozpylenie bakterii w powietrzu. Okres wylęgania trwa kilka godzin.

Objawy: wysoka gorączka, silne bóle głowy typu „rozsadzanie czaszki”, zaburzenia świadomości, drgawki, wymioty. Trzeba jak najszybciej przewieźć chorego do szpitala. Badaniem decydującym jest punkcja lędźwiowa płynu mózgowo-rdzeniowego i stwierdzenie obecności bakterii. Choremu podaje się dwa lub trzy antybiotyki.

Wirusy i zapalenie opon
Przebieg wirusowego zapalenia opon mózgowych jest łagodniejszy i nie prowadzi do poważnych uszkodzeń układu nerwowego. Chorobę może wywołać kilka typów wirusów: np. wirus odkleszczowego zapalenia opon mózgowych, wirus świnki lub enterowirusy (obecne w zanieczyszczonych ujęciach wodnych). Objawy: ból głowy, gorączka, wymioty.
W przypadku zakażenia enterowirusami choremu dokuczają także bóle brzucha i biegunka. Leczenie polega na podawaniu środków przeciwbólowych, przeciwgorączkowych i dużej ilości płynów do picia. Wyzdrowienie następuje zwykle po 2-3 dniach. Jeśli choroba zaczyna się gwałtownie i lekarz nie ma pewności, czy jej przyczyną są bakterie, czy wirusy, pacjenta kieruje się do szpitala.

Opublikowano Choroby, Dzieci | Otagowano , | Komentowanie nie jest możliwe