Dobre maniery naszych pociech

dziecko-placze„Mój wnuczek jest strasznym i rozrabiaką. Jego zachowanie nie przeszkadza mi tak bardzo, kiedy jesteśmy w domu, natomiast wstydzę się, gdy źle się zachowuje i brzydko mówi na ulicy lub w sklepie. Jak na niego wpłynąć? Mnie już brakuje sił, a córka i zięć całe dnie spędzają w pracy i nie mają dla niego czasu. ”

Dziecko powinno zdobywać odpowiednie przyzwyczajenia w sposób naturalny. Skuteczną metodą są w tym przypadku ciągłe wskazówki, jak powinien się zachowywać wnuczek. Skoro na Pani leży obowiązek wychowania chłopca, powinna Pani określić, co mu wolno, a czego absolutnie nie. Nie można nikogo zmusić, aby był życzliwy, ale można pokazać, że to jak inni nas traktują, jest odbiciem tego, jak my traktujemy ich. Formuły grzecznościowe, typu: „proszę, przepraszam, dziękuję” dziecko przejmuje słuchając i obserwując rodziców. Nieustanne przypominanie mu o ich używaniu, strofowanie sprawia, że stają się dla niego czymś sztucznym. Dużo lepsze efekty daje chwalenie, uśmiech zadowolenia, gdy dziecko wypowie te słowa. Tylko nie należy przesadzić z pochwałami. Dziecko musi pojąć, jaki efekt wywierają jego słowa. Nie zawstydzajmy go w obecności innych. W ten sposób niszczymy jego poczucie godności. Możemy stracić jego zaufanie albo wychować na człowieka nie szanującego innych. Odpowiednie nawyki ułatwiają życie. Nauczenie dzieci dobrych obyczajów jest obowiązkiem rodziców.

Ten wpis został opublikowany w kategorii Dzieci, Psychologia. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.